با شما یانم

یک غروب زیبا

2006-11-30T14:00:00.000-08:00

آن سوی خبر

2006-09-04T14:14:00.000-07:00

آن سوی خبر را ار شبکه ی یک نگاه می کردم . موضوع 110 پلیس 110 را داشت بررسی میکرد که چگونه کار می کنند .
اول از همه صحنه هایی را نشان داد که خود گزارش گر زمان تماس و زمان حضور نیرو ها را شاهد بود که در تمامی آنها زمان مراجعه بیش از حد استاندارد ی که خودشان تعریف کرده اند بود . بعد از مامورین که علت تاخیر را سوال می کرد به گردن مرکز می انداختند که دیر به ما اعلام شده ، سراغ مسئول 110 رفت گفت چنین چیزی نیست ما حداکثر ظرف دو دقیقه اعلام می کنیم .
دوباره سراغ مردم رفت و همه ناراضی از عدم حضور یا تاخیر نیم ساعتی و یا بیشتر در آمدن مامورین بودند .
ولی سردار طلایی همه را بار گردن ترافیک کرد و همه را راحت کرد .
اما خودم تا بحال حد اقل سه چهار بار به مناسبت تصادف در سطح شهر به حکم اجبار با 110 تماس داشته ام و در هیچ موردی از یک ساعت کمتر تاخیر نداشته اند .
آخرین تماسم زمستان قبل بود و تا نزدیکترین پاسگاه بیش از 1000 متر راه نداشتم ( و در اوج تب و لرز بودم ) بلاخره بعد از یک ساعت و نیم ناچار با طرفم کنار آمدم و بخاطر هیچ و پوچ مجبور شدم 15000 تومان خسارت بدهم و صحنه را ترک کنم .
بلافاصله منزل یکی از دوستان رفتم و موضوع را تعریف کردم وطی تجزیه و تحلیلی به این نتیجه رسیدیم که در مواقع نیاز به 110 باید اصل مشکل را نگفت چرا که همانطور که خود سردار طلایی هم امشب اشاره کرد مامورین مراجعات به 110 را خودشان اعم ِ فی الاعم می کنند و بیشترین اولویت را به مواردی می دهند که خودشان در محل بتوانند رفع و رجوع کنند ، و ادامه ی کار به پاسگاه و دادگاه منجر نخواهد شد ، در همان محل یکی را جریمه نقدی کنند و یک طرف دیگر را هم برای سالیان سال هفتگی و ماهیانه و عیدی و..... از او بگیرند .
مثلا کافی است زنگ بزنید همسایه ی ما خانم آورده خانه ، فلان سی دی فروشی سی دی غیر مجاز می دهد ، فلان سوپر مشروبات الکلی هم دارد ، فلان مغازه تریاک هم می فروشد ، و.......
ظرف چند ثانیه حاضر شده و مسئله را به نفع خود فیصله می دهند .
دوست من می گفت روزی خانه مهمان داشتم در ضمن وقت کشیدن تریاکم هم بود و در حضور میهمانان در خانه معذور از کشیدن ، ماشین را برداشتم و در یک بلوار شلوغ در خیابان گوشه که مجاور نرده های دانشگاه هم بود ایستادم و مشغول کشیدن تریاک شدم . سومین دود را گرفتم که گشت موتوری دانشگاه از آن طرف نرده ها از کنارم گذشت و مرا دید که به چه کاری مشغولم و موقعی که هفتمین دود را گرفتم الگانس نیروی 110 کنارم توقف کرد و در قبال 50000 تومان پول اجاره محل تریاک کشی به من اجازه داد به کارم ادامه بدهم .

شنونده عاقل باشد

2006-09-02T17:17:00.000-07:00

اینکه من و یک مشت خود فروخته ی دیگرمعتقدیم یکی مثل آمریکا باید بیاید ما را از این منجلاب و بد بختی نجات دهد حرف خودمان تنها نیست همه ی این ملت می گویند حتی خود رزیم و گرداننده گانش ، منتهی هر کدام به زبانی و به گونه ای این اعتقاد را بر زبان جاری می کنند " باید شنونده عاقل باشد " .
امشب سر شام تلویزیون را روشن کردم باز سریال " راه شب " پخش می شد .
این سریال سلسله تلفن های برنامه ی رادیویی راه شب است که مشتی نمونه ی هزاران خروار مشکلاتی است که مردم این مملکت دچار آنند .
پخش این برنامه ی رادیویی در صدای این حکومت را می توان تعبیر به سوپاپ اطمینان مردم تعبیر کرد به این صورت که بدبخت مردمی که توان باز گو کردن مشکل خود را برای کسی یا جایی ندارند با یک تلفن دل خود را خالی کنند .
و اما بخش و آب و تاب دادن و سریال ساختن از این برنامه ی رادیویی توسط" سیما ی " این حکومت که به کمک شبکه های ماهواره ای در اقضا نقاط عالم پخش می شود دلیلی ندارد جز دست طلب و یاری پیش صاحبان قدرت و ثروت و مدیریت ِ بر عالم که بیایید مردم ما اینگونه زندگی می کنند و در چنین منجلابید گیر کرده اند .
ما از اداره ی این جامعه عاجزیم ، بیائید و این جامعه را بسازید .
می گویید نه شما دلیل بهتر دارید من شنونده ام .

سپر بلا

2006-09-02T17:06:00.000-07:00

در روزگاران ِ نه جندان دور دوستی ذاشتم که در طی چهار پنج سال بیشترین اوقات شبانه روز از سفر گرفته تا حضر را با او می گذرانیدم .
همیشه به او می گفتم تو خیلی دوست داری آدم خوبی باشی و رفتار و کردارت را مقبول همه کنی ولی افسوس که ذاتت بد است و این ذات بد در آخرین لحظات مثل گاو نه من شیر لگد می زند و هر آنچه رشته ای پنبه میکند و باز خودت می شوی .
مصداق کاملی بود از " خویی که نشست در طبیعت بیرون نرود تا دم مرگ "
با آنکه مزرات رفت و آمد او به کرات بر من روشن شده بود باز هم به مصداق مثل بدون " چسی الو نمیشه کرد " باز نمی توانستم از رفت و امد با او دست بکشم .
تا اینکه روزی خانمش دچار یکی از بیماری های زنانه که از راه مجامعت و مقاربت منتقل می گردد شده و به دکتر متخصصی که اتفاقا هم دوره ی تحصیلش بوده مراجعه می کند دکتر هم پس از تشخیص بیماری رو به خانم می گوید : به شوهرت مطمئن هستی که ارتباط جنسی با غیر تو نداشته ؟
خانم جواب می دهد : بلی به او کاملا مطمئن هستم
خانم دکتر به خود مریض مشکوک شده و می گویید با این حساب خودت باید ارتباط دیگری داشته باشی که به این عارضه دچار شده ای . و این گونه خانم را از ارتباط غیر مشروع شوهرش مطمئن می کند .
شب در خانه بحث و جدل بین زن و شوهر پیش میآید و در نهایت این دوست عزیز من هم طبق معمول برای فرار از این اتهام از من مایه گذاشته و بهانه می کند که در مسافرت اخیری که به اتفاق داشته ایم من طی چند روز مسافرت ارتباط جنسی نا مشروع داشته ام و بعد هم در چند روز مسافرت یک بار ایشان از لباس زیر بنده پس از استحمام استفاده کرده و شاید اینگونه شده که این خانم دچار این بیماری شده است .
از آن پس این دوست ، از ارتباط با من منع شده و مجبور می شود برای هر بار تماس من با خانه شان که معمولا بچه هایش گوشی تلفن را برمی داشتند مبلغ هزار تومان بدهد که به مادر شان نگویند من زنگ زده ام و مثلا بگویند از اداره فلان آقا بود .
همین مسئله بود که کم کم باعث شد ارتباط من و این دوست به حد اقل و حالا به کلی قطع گردد .

نگاه

2006-09-02T16:50:00.000-07:00

دیشب پس از مدتها دو سه ساعتی را به وبگردی و مطالعه ی نوشته های دوستان و دشمنان گذرانیدم یک مطلب را از نگاه خواندم ، بسیار بدلم چسپید حیف است ، به سایرین هم توصیه می کنم بخوانند .
ما کسانی که در خارج از پایتخت و در شهر های کوچک بوده ایم نمونه های این تغییر ها و این پیشرفتها را زیاد دیده ایم و بخوبی بخاطر داریم دو خاطره برایتان بگویم جالب است .
در دانشگاه یا در میان کتب کتاب فروشی ها هر موقع کتب ناصر مکارم شیرازی را می بینم مخصوصاً کتب دروس اخلاقش نا خود آگاه یاد این شخصییت و خاطره ای از هم خانه گی با او می افتم .
فکر میکنم تابستان 63 یا 64 بود طبق معمول تابستان ها را مشهد می امدیم و در خانه ی عمویم که روحانی بود اقامت میکردم .
آن سال چند آخوند از جمله جناب مکارم هم میهمان او بودند، ما از بدو ورود از اینکه در جمع آنها حاضر شویم منع شده و در زیر زمین خانه ساکن شدیم از روی کنجکاوی و بچه گی موضوع اندکی برایم مسئله شد ، چون عموی من بدلیل نداشن فرزندی در خانه در اینگونه موارد ما را به پذیرایی و کمک می طلبید ، سعی میکردم در هر لحظه و موقعیتی که پیش می آمد گوش بایستم و صحبت ها ی آقایان را بفهمم و انچه برایم جذاب تر و جالب تر بود و در واقع دلیل منع معاشرت با آنها شده بود جوک ها و فحاشی های مکرر آقایان بود . همان زمان هم خمینی آیه " و قاتلو هم حتی لا تکنو فتنه " را برای جذب هر چه بیشتر نیرو ی لازم جبهه ها علم کرده بود و این آقای مکارم مثل شیر نعره می زد و فحش هایی که تا آن زمان نشنیده بودم می داد و .....
برای من خیلی جالب است که آقا حالا صاحب فتوا شده و درس اخلاق می دهد .
دیگری مربوط به پسر همسایه مان است ، سالهای 56 و 57 بود و این شاهزاده مشهور و معروف به همجنس بازی از نوع مفعولش بود و شبها معمولاً این گونه افراد به بهانه ی درس خواندن در کوچه و خیابان دسته دسته زیر تیر های چراغ برق دور هم جمع می شدند و به اقتضاء سن و سال گاه شیطنت هایی هم می کردند یک شب این آقا با یکی دیگر از دوستانش دو نفری از دیوار خانه ی یک آقای دیگری (که به بهائیت مشهور بود ) بالا رفته و یک مرغ از خانه دزدیده و در خارج از شهر کباب کرده و نوش جان می کنند فردا ی آن شب صاحب مرغ شکایت می کند و این آقا به زندان می افتد و بعد بعنوان سابقه مبارزه در پرونده ی ایشان ثبت شده و این جوان شد یکی از سرداران این مملکت و حالا هم که باز نشسته شده یکی از قطب های اقتصادی همان شهر .
از نگاه عزیز با توجه به اطلاعاتی که در ایشان سراغ دارم بنظرم رسید اگر یک مقاله در مورد سیر انجام شعائر اسلامی از قبل از انقلاب تا کنون و چگونگی تغییراتی که در این موضوع در مقاطع مختلف برای اغوا مردم انجام پذیرفته بنویسند چیز جالبی از کار در آید .
( از گذشته)

درد من

2006-09-02T16:41:00.000-07:00

برای خودم پراکنده ها یی داشتم با اسم آشفته بازار من که گاه و بیگاه که نور امیدی در دلم سو سو می کرد سراغش می رفتم و چند کلامی می نوشتم و یا چیزجالبی می خواندم برای دیگران بازگو می کردم .

به لطف دوستان که آدرس را گذاشته بودند روزی 10-12 خواننده هم پیدا کرده بودم که ناگهان طی یک اتفاق با یک افسر پلیس راه درگیر شدم و درگیری باعث این تردید در من شد که چرا نباید با اسم واقعی و هویت اصلی خود این وبلاگ را بنویسم .

حدود سه ماه به همین خاطر ننوشتم و با خودم درگیر بودم در این میان یکی از دوستان مطلبی گفت که ناچار عکس خود را هم از وبلاگ حذف کردم بعد نشستم و چند پست اماده کردم که دوباره شروع کنم ولی حالا میبینم که کلا وبلاگ را فیلتر کرده اند به همان دوست می گویم مگر من چه می نویسم ؟ می گوید :کفر . می گویم : کفر تو که بیشتر است تو چرا.....؟ میروم اعتراض کنم و لو بدهم تو را

چاره ای نیست باید آدرسی جدید باز کرد ، ولی کلی دنگ و فنگ دیگر هم باید انجام داد ، یک ایمیل جدید برای کنتور و گرفتن سایر امکانات ،و......

از همه مهمتر عوارض ده نشینی من است ، یک روز سیستم خراب است باید کلی از کار بیفتم و دویست کیلومتر راه ببرم درست کنم یک روز تلفن ها تن نمی شود که باید کلی صبر کنم سیستم مخابرات درست شود ، و....

امشب هم نمی دانم چه مرگش شده که کانکت نمی شود

ساعت از 2 نیمه شب گذشته و من هم که بواسته ی ترک عادت چند روز قبل دچار شده ام حسابی کلافه و دور از انترنت دارم از درد استخوان همانگونه که در فیلم های با موضوع اعتیاد که این حضرات می سازند به خود می پیچم .

12/6/85